We wrześniu 1980 roku, krótko po prezentacji legendarnego Quattro, zaprezentowano 2 drzwiowy model Coupe, który technicznie bazował na Audi 80. Auto w odróżnieniu od Audi 80 oznaczanego jako Typ 81 nosiło kodowe oznaczenie Typ 85. Początkowo oferowano jedynie wersje z 5 cylindrowym gaźnikowym silnikiem 1,9 o mocy 115KM. Auto stylistycznie (poza nadwoziem oczywiście) odróżniało się od popularnego sedana: spoilerem pod przednim zderzakiem, gumowym spoilerem na tylnej klapie, podwójnymi reflektorami z przodu, felgami aluminiowymi 13", oraz ozdobnym paskiem wzdłuż przetłoczenia bocznego, istniała także możliwość pomalowania dolnej części nadwozia innym kolorem. Wewnątrz znajdowały się sportowe fotele z tapicerką "Caro Tweed", profilowana tylna kanapa, trzy dodatkowe wskaźniki na konsoli środkowej, nowy daszek nad zegarami z ochroną przeciw refleksom oraz czteroramienna sportowa kierownica. Auto nosiło oznaczenie GT 5S.
W styczniu 1981 wprowadzono znacznie uboższą wersję Coupe GL, wyposażoną w silnik o pojemności 1,6 litra i mocy 75KM. Samochód w przeciwieństwie do modelu GT nie posiadał spoilera pod przednim zderzakiem, spoiler na tylnej klapie był niższy i wykonany z plastiku (w GT był gumowy), felg aluminiowych, nie oferowano do niego dwukolorowej opcji malowania nadwozia, we wnętrzu brakowało obrotomierza, dodatkowych wskaźników, kierownica czteroramienna została zastąpiona dwuramienną, a sportowe przednie fotele i profilowaną tylną kanapę zastąpiły zwykłe pokryte tapicerką welurową takie jak w Audi 80GL. Znacznie uboższa była także lista wyposażenia dodatkowego. Ciekawostką była możliwość zamówienia regulowanych zagłówków dla pasażerów tylnych siedzeń. W lipcu 1982 jednostkę 1,6 zastąpiono silnikiem o pojemności 1,8 i mocy 90KM. W tymże miesiącu pojawiła się także najmocniejsza wersja Audi Coupe (przed modernizacją) oznaczona symbolem GT 5E i wyposażona w pięciocylindrowy silnik z wtryskiem mechanicznym wielopunktowym K-Jetronic o pojemności 2,2 litra (dokładnie 2144, stąd czasem oznaczany jako 2.,1), rozwijający moc 130KM. Model ten osiągał prędkość 196 km/ h i przyspieszał od 0- 100 km/ h w 8,7 sek., co czyniło z niego najszybszą wersję całej serii B2 przed faceliftingiem (wykluczając oczywiście sportowe Audi Quattro). Auto zewnętrznie od modelu GT 5S różniło się jedynie większymi kołami - 14", posiadało także wentylowane tarcze hamulcowe z przodu, utwardzone zawieszenie, sportową 5 biegową skrzynie o krótszych przełożeniach oraz wspomaganie układu kierowniczego w wyposażeniu standartowym. Pod koniec 1982 podwójne reflektory, zostały zastąpione szerokimi pojedynczymi zespolonymi dającymi o wiele lepszą widoczność, a we wrześniu 1983 roku silnik gaźnikowy 1,9 (GT 5S) został wymieniony na jednostkę z wielopunktowym wtryskiem paliwa, o takiej samej mocy ale o pojemności 2,0 (GT 5E). W połowie 1983 roku wprowadzono do sprzedaży limitowaną wersje Gold Edition oferowaną tylko z silnikami pięciocylindrowymi, lakierowaną oczywiście jak nazwa wskazuję w kolorze złotym metalizowanym, która seryjnie była wyposażona w skórzaną tapicerkę (jasno brązowa), uchylne okno dachowe, barwione szyby i pomalowane na złoty kolor felgi aluminiowe. W sierpniu 1984 zaprezentowano zmodernizowaną wersję auta. Zewnętrznie nowy model można odróżnić po szerszych zderzakach w kolorze nadwozia z wbudowanymi halogenami (lub ich zaślepkami, zależnie od wyposażenia) i kierunkowskazami, plastikowych nakładkach na progi, szerokich przednich reflektorach (o innym kacie pochylenia szkła, dopasowanym do nowej atrapy chłodnicy), czarnych lampach z tyłu i wyższym spoilerze na klapie bagażnika w modelu GT (takim jak był montowany w Audi Quattro). Początkowo auto dostępne było z jednostkami napędowymi: 1,8 (90KM), 2,0i (115KM) i 2,2i (136KM). Mniejsza jednostka była znana już przed modernizacją, natomiast silnik 2,2 był nową jednostką o pojemności powiększonej do 2226 cm3 i mocy 136KM. Najmocniejszą wersję można było poznać po spoilerze na tylnej klapie lakierowanym w kolorze nadwozia. W przypadku tego modelu zrezygnowano z nazwy GL, od teraz najsłabsza wersja nosiła po prostu nazwę Audi Coupe, natomiast mocniejsze modele posiadały dodatkowe oznaczenie GT. W grudniu 1984 roku do oferty wprowadzono Audi Coupe quattro wyposażone w stały napęd na cztery koła z blokadami centralnego i tylnego mechanizmu różnicowego uruchomianym ręcznie - taki sam jak w kultowym Audi Quattro. Auto wyposażone było jednak w wolnossący silnik o pojemności 2,2 i mocy 136KM
Na początku 1985 roku (w styczniu) zaprezentowano, zgodnie z rozpoczynającą się wówczas modą na ekologię modele wyposażone w katalizator spalin - 1,8i (90KM) i 2,2i (115KM). Obie jednostki były wyposażone w wielopunktowy wtrysk paliwa. W kwietniu 1985 zaprezentowano limitowaną wersję modelu Coupe quattro, noszącą nazwę Michelle Mouton Edition. Model ten był dostępny wyłącznie w czarnym metalizowanym lakierze i odznaczał się bogatym wyposażeniem standardowym. Obejmowało ono zarezerwowaną wyłącznie dla tego modelu czerwoną skórzaną tapicerkę, podgrzewane przednie fotele, elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka, felgi aluminiowe 14", barwione szyby (zielone), skórzaną kierownicę i uchylne okno dachowe. W sierpniu 1985 roku do oferty wprowadzono Coupe quattro z silnikiem 2,2i (120KM) wyposażonym w katalizator.
W lutym 1986 do sprzedaży wszedł model z silnikiem 1,8 (88KM) wyposażonym w katalizator. Ponadto zaprezentowano wówczas specjalną wersję Audi Coupe wyposażoną w silnik 1,8 (90KM) z bogatszym wyposażeniem obejmującym barwione szyby, lusterko zewnętrzne po stronie pasażera, reflektory przeciwmgielne w przednim zderzaku, aluminiowe felgi 14", lakierowany w kolorze nadwozia spoiler tylnej klapy z modelu GT, sportowe przednie fotele z zagłówkami ramkowymi, wycieraczkę i spryskiwacz tylnej szyby oraz tapicerkę siedzeń "Brighton". Kolejne modyfikacje w ofercie wprowadzono dopiero w sierpniu 1986 roku. Pięciocylindrowy silnik 2,0i (115KM) został zastąpiony czterocylindrową jednostką o pojemności 1,8 i mocy 112KM lub 110KM w przypadku wersji z katalizatorem spalin. Równocześnie do oferty wprowadzono nowy pięciocylindrowy silnik o pojemności 2,3 (2309) i mocy 133KM. Równolegle z europejską odmianą Audi Coupe, sprzedawano za wielką wodą wersję północnoamerykańską. Auta odbiegały nieco stylistycznie od tych znanych z europy. Pierwsze modele dostępne od stycznia 1981 wyróżniały się potężnymi zderzakami spełniającymi surowe amerykańskie normy bezpieczeństwa, przez cały okres produkcji pierwszej serii posiadały 4 reflektory z przodu. Do napędzania auta wykorzystywany był silnik 2,2 (2144) z wielopunktowym wtryskiem paliwa i katalizatorem osiągający moc 107KM dostępny do wyboru z 5-biegową skrzynią manualną lub 3-biegowym automatem. Auta były oczywiście znacznie lepiej wyposażone, często można było spotkać klimatyzację manualną, skórzaną tapicerkę i elektrycznie podnoszone i opuszczane przednie szyby. W sierpniu 1982 roku (rok modelowy 1983) wraz z modernizacją modelu 4000 wprowadzono pewne zmiany do modelu Coupe, zyskał on wówczas na sportowym wyglądzie, zastosowano nowy spoiler na tylnej klapie taki jak w modelu Quattro, zrezygnowano z chromowanych dodatków, znacznie wzbogacono wyposażenie. Do oferty wprowadzono silnik 2,1 o mocy zwiększonej do 115KM, dostępny wyłącznie ze skrzynią manualną 5-biegową. W sierpniu 1984 (rok modelowy 1985) również na rynku północnoamerykańskim zaprezentowano zmodernizowane Audi Coupe. Tym razem auto bardziej przypominało swojego europejskiego odpowiednika. Zastosowano identyczne zderzaki jak w wersji europejskiej, jednak ze specjalnymi wzmocnieniami, tylne lampy zostały jednak dwukolorowe, a z przodu zastosowano reflektory z Audi 80 zamiast zespolonych jak w wersjach europejskich. Auto było o wiele lepiej wyposażone niż odmiany znane na naszym kontynencie, standardowo stosowano welurową tapicerkę (o wzorze znanym z Audi 90 B3). Klimatyzacja, tempomat, elektryczne szyby należały do wyposażenia standardowego. Można było zamówić automatyczną 3-biegową skrzynię biegów, lakier metalizowany, skórzaną tapicerkę, uchylne okno dachowe, komputer pokładowy lub całkowicie cyfrowe wskaźniki, radioodtwarzacz i podgrzewane fotele. W autach początkowo stosowano silnik 2,2 (2226) o mocy 120KM. Pod koniec produkcji (w lutym 1987) został on zastąpiony silnikiem 2,3 (2309) dysponującym mocą 133KM. Obie jednostki napędowe standardowo wyposażone były w katalizator. Nie oferowano natomiast wersji z napędem na cztery koła. Produkcję Audi Coupe Typ 85 zakończono w lipcu 1987 roku liczbą 169 017 egzemplarzy. Najrzadszymi modelami oprócz modeli z limitowanych edycji są Coupe GL 1,6 (996 sztuk), Coupe GT 2,3E (1810 sztuk), Coupe GT 2,0 kat (110 sztuk), rzadko spotykane są także Coupe quattro (7786 sztuk). Najpopularniejszymi modelami były Coupe GT 5S 1,9 oraz Coupe GT 5E 2,2/ Coupe GT 2,2.
który technicznie bazował na Audi 80. Auto w odróżnieniu od Audi 80 oznaczanego jako Typ 81 nosiło kodowe oznaczenie Typ 85. Początkowo oferowano jedynie wersje z 5 cylindrowym gaźnikowym silnikiem 1,9 o mocy 115KM. Auto stylistycznie (poza nadwoziem oczywiście) odróżniało się od popularnego sedana: spoilerem pod przednim zderzakiem, gumowym spoilerem na tylnej klapie, podwójnymi reflektorami z przodu, felgami aluminiowymi 13", oraz ozdobnym paskiem wzdłuż przetłoczenia bocznego, istniała także możliwość pomalowania dolnej części nadwozia innym kolorem. Wewnątrz znajdowały się sportowe fotele z tapicerką "Caro Tweed", profilowana tylna kanapa, trzy dodatkowe wskaźniki na konsoli środkowej, nowy daszek nad zegarami z ochroną przeciw refleksom oraz czteroramienna sportowa kierownica. Auto nosiło oznaczenie GT 5S.
Samochód w przeciwieństwie do modelu GT nie posiadał spoilera pod przednim zderzakiem, spoiler na tylnej klapie był niższy i wykonany z plastiku (w GT był gumowy), felg aluminiowych, nie oferowano do niego dwukolorowej opcji malowania nadwozia, we wnętrzu brakowało obrotomierza, dodatkowych wskaźników, kierownica czteroramienna została zastąpiona dwuramienną, a sportowe przednie fotele i profilowaną tylną kanapę zastąpiły zwykłe pokryte tapicerką welurową takie jak w Audi 80GL. Znacznie uboższa była także lista wyposażenia dodatkowego. Ciekawostką była możliwość zamówienia regulowanych zagłówków dla pasażerów tylnych siedzeń.
W tymże miesiącu pojawiła się także najmocniejsza wersja Audi Coupe (przed modernizacją) oznaczona symbolem GT 5E i wyposażona w pięciocylindrowy silnik z wtryskiem mechanicznym wielopunktowym K-Jetronic o pojemności 2,2 litra (dokładnie 2144, stąd czasem oznaczany jako 2.,1), rozwijający moc 130KM. Model ten osiągał prędkość 196 km/ h i przyspieszał od 0- 100 km/ h w 8,7 sek., co czyniło z niego najszybszą wersję całej serii B2 przed faceliftingiem (wykluczając oczywiście sportowe Audi Quattro). Auto zewnętrznie od modelu GT 5S różniło się jedynie większymi kołami - 14", posiadało także wentylowane tarcze hamulcowe z przodu, utwardzone zawieszenie, sportową 5 biegową skrzynie o krótszych przełożeniach oraz wspomaganie układu kierowniczego w wyposażeniu standartowym.
lakierowaną oczywiście jak nazwa wskazuję w kolorze złotym metalizowanym, która seryjnie była wyposażona w skórzaną tapicerkę (jasno brązowa), uchylne okno dachowe, barwione szyby i pomalowane na złoty kolor felgi aluminiowe.
Model ten był dostępny wyłącznie w czarnym metalizowanym lakierze i odznaczał się bogatym wyposażeniem standardowym. Obejmowało ono zarezerwowaną wyłącznie dla tego modelu czerwoną skórzaną tapicerkę, podgrzewane przednie fotele, elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka, felgi aluminiowe 14", barwione szyby (zielone), skórzaną kierownicę i uchylne okno dachowe.
Auta odbiegały nieco stylistycznie od tych znanych z europy. Pierwsze modele dostępne od stycznia 1981 wyróżniały się potężnymi zderzakami spełniającymi surowe amerykańskie normy bezpieczeństwa, przez cały okres produkcji pierwszej serii posiadały 4 reflektory z przodu. Do napędzania auta wykorzystywany był silnik 2,2 (2144) z wielopunktowym wtryskiem paliwa i katalizatorem osiągający moc 107KM dostępny do wyboru z 5-biegową skrzynią manualną lub 3-biegowym automatem. Auta były oczywiście znacznie lepiej wyposażone, często można było spotkać klimatyzację manualną, skórzaną tapicerkę i elektrycznie podnoszone i opuszczane przednie szyby.
zyskał on wówczas na sportowym wyglądzie, zastosowano nowy spoiler na tylnej klapie taki jak w modelu Quattro, zrezygnowano z chromowanych dodatków, znacznie wzbogacono wyposażenie. Do oferty wprowadzono silnik 2,1 o mocy zwiększonej do 115KM, dostępny wyłącznie ze skrzynią manualną 5-biegową.
Tym razem auto bardziej przypominało swojego europejskiego odpowiednika. Zastosowano identyczne zderzaki jak w wersji europejskiej, jednak ze specjalnymi wzmocnieniami, tylne lampy zostały jednak dwukolorowe, a z przodu zastosowano reflektory z Audi 80 zamiast zespolonych jak w wersjach europejskich. Auto było o wiele lepiej wyposażone niż odmiany znane na naszym kontynencie, standardowo stosowano welurową tapicerkę (o wzorze znanym z Audi 90 B3). Klimatyzacja, tempomat, elektryczne szyby należały do wyposażenia standardowego. Można było zamówić automatyczną 3-biegową skrzynię biegów, lakier metalizowany, skórzaną tapicerkę, uchylne okno dachowe, komputer pokładowy lub całkowicie cyfrowe wskaźniki, radioodtwarzacz i podgrzewane fotele. W autach początkowo stosowano silnik 2,2 (2226) o mocy 120KM. Pod koniec produkcji (w lutym 1987) został on zastąpiony silnikiem 2,3 (2309) dysponującym mocą 133KM. Obie jednostki napędowe standardowo wyposażone były w katalizator. Nie oferowano natomiast wersji z napędem na cztery koła.